Dzisiaj nauczymy się, moi drodzy blogoczytelnicy, jak pogrzebać bardzo dobry pomysł w trzech prostych krokach. Do nauki będziemy potrzebowali co następuje:

- jednej dużej inwestycji dotykającej dużej ilości mieszkańców, może być np przebudowa jednej z najważniejszych linii tramwajowych w mieście

- jednego zestawu dziennikarzy niezbyt orientujących się w temacie

- kilku wiecznie niezadowolonych Henryków Ilustrowanych (patrz niżej w tekście)

- zestawu Społeczników, Którzy Wiedzą Lepiej

- jednego niezbyt dużego osiedla mieszkaniowego o funkcji sypialnianej 

Przystępujemy do kroku pierwszego. Bierzemy inwestycję i postanawiamy zakomunikować mieszkańcom osiedla, że teraz oto Będzie Lepiej, a wy tylko musicie wybrać, który wariant, który wam się podoba. Wybrać możecie między tym, co jest teraz, a więc spacerami o długości 500 m do zimnego głośnego wagonu, który bardziej przypomina wóz drabiniasty niż nowoczesny tramwaj, w dodatku z wykorzystaniem przekopanych pod jezdniami nor, dla niepoznaki zwanych przejściami podziemnymi, a pomiędzy różnego rodzaju udogodnieniami, w tym takimi, które skrócą waszą drogę do tego tramwaju i uczynią ją znacznie wygodniejszą. Ale jako że my jesteśmy tu po to, żeby się nauczyć, jak zepsuć pomysł, a nie go zrealizować, więc na tym etapie absolutnie nie wolno nam tłumaczyć, że ten nowy tramwaj będzie znacznie mniej uciążliwy niż znany nam wszystkim wóz drabiniasty z dorobionym pantografem. Nie wolno nam w zasadzie tłumaczyć niczego - wrzucamy wszystko do internetu i nabieramy wody w usta. WAŻNE - nie wolno nam udzielać absolutnie żadnych informacji ani prostować żadnych dezinformacji. Buzia na kłódkę.

Skoro już wykonaliśmy krok pierwszy, możemy wykorzystać krótką chwilę odpoczynku na zwabienie kilku Henryków Ilustrowanych. Są to bardzo przydatne stworzenia, odgrywające nieocenioną rolę w naszych planach zepsucia wszystkiego. Ich główną, jakże przydatną cechą, jest to, że nic nigdy im się nie podoba i że zawsze wszystko będzie źle i nie tak. W naszym konkretnym przypadku od Henryków Ilustrowanych usłyszymy, że tramwaj będzie głośny, będą się od niego trzęsły ściany, będzie trzeba wyburzyć sklep, co pozbawi pracy dziesiątki setki pracowników, a tysiące mieszkańców osiedla pozostaną bez prowiantu i chleba powszedniego (oraz wódki), od drgań zaczną wypadać szyby i zaczną się rysować ściany, a poza tym, to zabiorą parking, wytną lasek, zburzą kościół i dzieci będą w niebezpieczeństwie, bo zje je zły tramwaj. Tak oto nic nie robiąc wykonaliśmy krok drugi - prosto, łatwo i przyjemnie. Krok trzeci wykonamy identycznie - nadal nic nie robiąc i przyglądając się zza kotary.

Na tym etapie płacze Henryków Ilustrowanych przyciągną grupę Społeczników Którzy Wiedzą Lepiej. Oczywiście, najczęściej faktycznie wiedzą, ale na nasze szczęście zdecydowana większość z nich jest tak przekonana o słuszności swoich argumentów, że wejdą z Henrykami Ilustrowanymi w długotrwały spór. Jeśli mamy szczęście, co najmniej jednemu z nich puszczą w końcu nerwy i w ferworze kłótni utożsami Henryków z ogółem mieszkańców osiedla i zacznie obrażać mieszkańców osiedla, a na koniec puści tekst o tym, że mieszkańcy osiedla nie zasługują na cywilizację w ogólności, a tramwaj w szczególności. Pojawi się też pewnie jakiś tekst o opozycji miasto-przedmieścia - będzie szczególnie drogi naszemu złemu serduszku, bo nic tak nie denerwuje ludzi, jak zasugerowanie, że są wieśniakami. Nasza praca jest w zasadzie wykonana - wiadomości o tej kłótni dotrą do uszu większej ilości mieszkańców osiedla chociażby za pomocą usłużnych osób, które wywieszą określone ulotki na drzwiach klatek schodowych. Odtąd dynamika wydarzeń będzie samo nabierze charakteru samonapędzającego się - po osiedlu pójdzie stugębna plotka o morderczym tramwaju zjadającym dzieci (kto by tam czytał dokumentację w internecie, kiedy komplet informacji poda usłużna sąsiadka), a jedynymi osobami dementującymi plotkę będzie grupka osób, której najbardziej aktywni przedstawiciele nie dość, że na osiedlu nie mieszkają, to jeszcze osiedle i jego mieszkańców ciężko obrazili (i tu nieważne, co rzeczywiście napisali, ważne, co przeczytała sąsiadka - kolejny plus dla nas!). Efekt jest piorunujący - niemal wszyscy mieszkańcy będą przeciwni inwestycji i będzie spokój. My możemy zrobić inwestycję po swojemu, przy okazji zaplusujemy u mieszkańców osiedla jako ci, co wysłuchali ich próśb i zabrali ten straszny tramwaj spod ich okien, a nielubiani przez nas społecznicy dostaną po nosie. Same profity! 

WAŻNE! Niczego nikomu nie tłumaczymy! Nie organizujemy ŻADNYCH konsultacji społecznych, a już zwłaszcza takich, podczas których na warsztacie ktoś wytłumaczy mieszkańcom osiedla, co to jest tramwaj i dlaczego to, co za tramwaj uważają wcale nim nie jest. Nie udzielamy żadnych wyjaśnień w mediach! Nie przeszkadzamy! Proces od zakończenia kroku pierwszego toczy się w zasadzie sam i naszym zadaniem jest nie przeszkadzać. 

Gratulacje! Właśnie zrujnowaliśmy kolejny dobry pomysł :-)

Propozycja podania: po wykonaniu kroku pierwszego siadamy wygodnie i obserwujemy, jak historia dzieje się sama - popcorn i cola doskonale umilą nam czas, naczosy też nie będą złym pomysłem. W zależności od upodobań możemy sobie obserwację dawkować w małych porcjach, albo jeść jak nutellę łyżką prosto ze słoika - tak i tak smakuje doskonale!